یک شعر تصویری درباره مشکلات رابطه عاطفی یک زوج میانسال.

ریکی، یک زندانی سابق کم‌عقل، با بت، یک پیشخدمت ساده‌لوح، در یک غذاخوری در آیداهو آشنا می‌شود. آن‌ها با ماشین ریکی به سمت واشنگتن حرکت می‌کنند و رابطه‌ای را آغاز می‌کنند. بت که زنی تنها و معتاد به رمان‌های عاشقانه است، به شدت عاشق او می‌شود؛ در حالی که ریکی فقط به دنبال رابطه جنسی مداوم است. اشتیاق بت برای بازدید از کالیفرنیا و ولع ریکی برای به دست آوردن پول سریع، آن‌ها را به موقعیتی ناامیدکننده می‌کشاند. جاست، کارگردان فیلم، از تکنیک‌های بصری و روایی آوانگارد مختلفی مانند مونتاژ، کلاژ، تقسیم صفحه نمایش و تک‌گویی‌های طولانی و طنزآمیز استفاده می‌کند تا داستان تراژیکمدی دو بازنده مطلق در عشق را روایت کند.

تمثیلی از لغزش‌های زندگی که در دنیای پر تب و تاب نیویورک اواخر دهه ۱۹۸۰ جریان دارد؛ دورانی که بازار هنر و بازار بورس هر دو شکوفا شدند و در این مسیر، مجموعه‌ای از توهمات «یاپی‌ها» را پدید آوردند که هنوز هم پابرجا است. آنا، یک بازیگر فرانسوی که در نیویورک تحصیل می‌کند، با یک کارگزار موفق بورس به نام مارک، در مقابل پرتره ورمیر در موزه متروپولیتن ملاقات می‌کند. از آن پس، رابطه‌ای عاشقانه و عجیب مملو از سوءتفاهم‌ها و پیوندهای از دست رفته شکل می‌گیرد که با حواشی داغ دنیای هنر و بازار بورس، درگیری‌های هم‌اتاقی‌ها و شاید عشق همراه می‌شود. آنا و مارک که در دنیای محدود خود غرق شده‌اند، فرصت‌های خود را از دست می‌دهند و در پایان، چهره غم‌انگیز پرتره ورمیر را به جا می‌گذارند که به شکلی مرموز سوالاتی را مطرح می‌کند. «تمام ورمیرها در نیویورک» یک کمدی آداب و معاشرت است که به آرامی آثار ورمیر، به زیر پوست این زمان، مکان و این شخصیت‌ها نفوذ می‌کند.

این فیلم تصویری از گذر یک سال از زندگی چند دوست در سانفرانسیسکو در حدود سال ۱۹۸۸ (پیش از رونق دوران دات‌کام در شهر) است؛ داستانی آرام و غبارآلود از ماری‌جوانا که مانند مه معروف شهر شناور است و عادات و رفتارهای نسلی را در بر می‌گیرد که این شهر را، هرچند برای مدتی کوتاه، از آن خود کردند. فیلم به شکلی غیرمستقیم زمان و مکان آن دوره را ترسیم می‌کند، از جمله همه‌گیری ایدز، انقلاب جنسی و بقایای جنبش سال ۶۸ که هنوز در هوا موج می‌زند. یک کمدی آرام و بسیار سانفرانسیسکویی از زندگی در میان گروه کوچکی از دوستان. این فیلم در مدت حدود یک ماه توسط جاست و دوستانش که بیشترشان بازیگران غیرحرفه‌ای بودند، به صورت بداهه ساخته شد.

مردی که از زندگی خانوادگی خود ناراضی است، خانه را برای هفته‌ها ترک می‌کند و از شهری به شهر دیگر سرگردان می‌شود.